Lögreglusamþykkt

fyrir Ísafjarðarbæ

I. KAFLI

Um reglur og velsæmi á almannafæri.

1. gr.

Uppþot eða óspektir mega ekki eiga sér stað á almannafæri. Ekki mega menn þyrpast saman á almannafæri, svo að til tálma sé fyrir umferð eða til óþæginda fyrir vegfarendur. Með almannafæri er átt við vegi og svæði, sem almenningur fer um og ætluð eru til almenningsafnota. Um samkomuhús og opinberar stofnanir gilda ákvæði samþykktar þessarar um almannafæri, eftir því sem við á.

2. gr.

Þegar fjölmenni safnast saman á almannafæri í því skyni að sinna lögmætum erindum, skal raða sér þannig, að þeir, sem fyrstir koma, fái fyrstir afgreiðslu og haga sér í öllu eftir þeim fyrirmælum, sem lögreglan eða umsjónarmaður setur til að viðhalda góðri reglu.

3. gr.

Þeir sem hyggjast efna til útifunda eða fara í hópgöngur, skulu tilkynna það lögreglustjóra með hæfilegum fyrirvara. Tilkynningu um hópgöngu skal fylgja nákvæm lýsing á fyrirhuguðum gönguleiðum og er lögreglustjóra heimilt að breyta þeim á hvaða stigi sem er, ef hann telur brýna nauðsyn til.

4. gr.

Á almannafæri má ekki fljúgast á né hafa í frammi hávaða eða annars konar háttarlag, sem veldur ónæði eða raskar allsherjarreglu. Óheimilt er að þeyta hátalara eða hafa hljómflutningstæki svo hátt stillt, að það valdi ónæði og truflun. Í kirkjugörðum ber að virða grafarhelgi í hvívetna og fara þar hljóðlega um.

5. gr.

Enginn má klæðast né hegða sér þannig á almannafæri, að hann misbjóði almennu velsæmi.

6. gr.

Bannað er að raska næturró manna að óþörfu. Enginn má að ófyrirsynju berja á dyr eða glugga, hringja dyrabjöllum eða hafast neitt það að, sem valdið getur ónæði eða ótta.

7. gr.

Á götum bæjarins eða þar, sem hætta getur stafað af, má ekki renna sér á sleðum eða skautum eða vera að leikjum, þannig að truflað geti umferð eða valdið hættu. Bannað er að hanga aftan í vélknúnum ökutækjum eða öðrum farartækjum, sem eru á ferð um göturnar. Bannað er að kasta snjókúlum, grjóti eða öðru, ef það veldur óþægindum eða tjóni.

8. gr.

Allir eru skyldir til að segja til nafns síns og heimilis, þegar lögreglan krefst þess.

9. gr.

Bannað er að skjóta af byssum eða öðrum skotvopnum innan marka kaupstaðarins nema á tilteknum æfingarsvæðum, sem lögreglustjóri heimilar, eða með sérstöku samþykki hans hverju sinni. Hlaðin skotvopn má ekki bera á götum bæjarins eða annars staðar á almannafæri. Lögreglustjóri getur bannað sölu skotelda í umdæmi sínu.

10. gr.

Í kaupstaðnum má ekki kveikja í eldfimum efnum eða sprengiefnum né bera þar logandi blys eða kyndla nema með leyfi lögreglustjóra. Nauðsynlegar sprengingar vegna mannvirkjagerðar má aðeins gera með sérstöku samþykki lögreglustjóra. Sprengiefni eða önnur slík eldfim efni má hvorki hafa í íbúðarhúsum né þar, sem hætta stafar af. Sprengiefni má aðeins geyma þar, sem lögreglustjóri ákveður eða samþykkir.

11. gr.

Almenningi er skylt að hlýða öllum skipunum lögreglumanna, er þeir gefa í þágu réttarvörslu. Lögreglu er heimilt að vísa hverjum þeim brott af almannafæri, sem brýtur gegn ákvæðum þessarar samþykktar um reglu og velsæmi. Ef nauðsyn ber til, geta lögreglumenn krafið sér til aðstoðar hvern fulltíða mann, sem viðstaddur er.

 

II. KAFLI

Ákvarðanir til að afstýra tálmunum og hættum fyrir umferðina.

12. gr.

Enginn má án sérstakrar heimildar hrófla við leiðslum eða öðrum búnaði þeirra stofnana, sem starfræktar eru í almenningsþágu, svo sem vatnsveitu, orkuveitu, slökkviliðs eða pósts og síma. Verði einhver óviljandi valdur að slíku, skal tilkynna það þegar í stað hlutaðeigandi stofnun. Óheimilt er að tálma eða trufla starfsemi lögreglu, slökkviliðs, almannavarna, hjálparsveita eða annarra þeirra, sem annast öryggisþjónustu í þágu almennings.

13. gr.

Óheimilt er að stunda á almannafæri atvinnu, sem er til tálmunar fyrir umferðina. Sala hvers konar varnings utan sölubúða og farandsala er bönnuð nema með leyfi lögreglustjóra. Þó má án sérstakrar heimildar selja á almannafæri blöð, bæklinga, merki, happdrættismiða, dagskrár og aðgöngumiða og annað þessu skylt. Ef ágreiningur rís, sker lögreglustjóri úr.

14. gr.

Óheimilt er að tálma umferð um vegi umfram það, sem nauðsynlegt kann að vera vegna verklegra framkvæmda eða vöruflutninga. Ökutæki eða varning má ekki skilja eftir á vegum lengur en brýna nauðsyn ber til og aldrei á gangstéttum. Heimilt er lögreglustjóra að láta fjarlægja slíkar tálmanir á kostnað eigenda.

Bæjarstjórn ákveður í samráði við lögreglustjóra, hvar á vegum bifreiðar og vinnuvélar megi standa og getur sett reglur um notkun stöðureita og ákveðið gjald fyrir þá. Þá er lögreglustjóra heimilt að láta fjarlægja á kostnað eigenda ökutækis, er standa án skráningarnúmera á götum bæjarins, almennum bifreiðastæðum eða opnum svæðum.

15. gr.

Á almannafæri má ekki leggja né setja neitt það, er hindrar umferð eða veldur hættu. Bannað er að leggja í íbúðahverfum stórum vinnuvélum eða bifreiðum, sem notaðar eru til fólks- og vöruflutninga. Þó getur bæjarstjórn í samráði við lögreglustjóra veitt undanþágu frá þessari reglu, ef talið er, að slíkt leiði ekki til ónæðis eða óþæginda fyrir aðra bæjarbúa.

16. gr.

Húseigendur og umráðamenn húsa skulu jafnan leitast við að hreinsa snjóhengjur og grýlukerti af húsum sínum til að fyrirbyggja hættu fyrir vegfarendur. Þakrennum og fárennslum frá þeim skal jafnan haldið þannig við, að ekki stafi af þeim hætta né vatnsrennsli eða önnur óþægindi. Gangstígum fyrir framan hús og að húsum skulu húseigendur og umráðamenn einnig leitast við að halda þrifanlegum og fjarlægja svo sem kostur er snjóbreiðu, svellbunka eða annað það, er vegfarendum getur stafað hætta eða óþægindi af.

17. gr.

Nú er hús svo hrörlegt, að hætta er við því, að það eða einhver hluti þess hrynji eða fjúki og getur lögreglustjóri þá bannað notkun hússins og lagt fyrir eigandann að rífa það eða endurbæta svo innan tiltekins tíma, að hættu sé afstýrt. Ennfremur getur lögreglustjóri á kostnað eigandans gert aðrar ráðstafanir, sem hann telur nauðsynlegar til að afstýra hættu eða óþægindum fyrir vegfarendur og aðra. Hinu sama gegnir, þegar steinvegg eða annarri girðingu liggur við falli eða hruni.

18. gr.

Ekki má fleygja á almannafæri nokkru því, sem er til óþrifa eða getur valdið vegfarendum hættu. Umráðamenn og eigendur lóða eða lendna skulu gæta þess, að á þeim safnist eigi fyrir neitt það, sem fokið getur og valdið tjóni eða er til óþrifnaðar eða lýta fyrir umhverfið. Eigi má hafa á opnum svæðum óbyrgða brunna, safnþrær, skúra eða forir, sem börnum eða öðrum vegfarendum getur stafað hætta af.

 

III. KAFLI

Um umferð

19. gr.

Ökuhraða skal ávallt stilla svo, að eigi valdi hættu eða óþægindum fyrir aðra umferð. Hámarkshraði vélknúinna ökutækja í bæjarfélaginu ákvarðast af almennum ákvæðum umferðarlaga og gildandi auglýsingu um umferð í Ísafjarðarbæ á hverjum tíma.

20. gr.

Þeir sem flytja vörur um götur bæjarfélagsins skulu gæta þess að flutningstæki séu þannig gerð, að ekki valdi óþrifnaði. Ef eitthvað fellur af eða hrynur niður á almannafæri við flutning, fermingu eða affermingu, skal sá er flytur eða flutningum ræður, hreinsa það upp þegar í stað.

21. gr.

Lögreglustjóri getur takmarkað eða bannað umferð vélknúinna ökutækja á einstökum götum, ef slík umferð er álitin hættuleg eða til sérlegrar óþæginda fyrir aðra umferð. Þá getur lögreglustjóri og takmarkað umferð vélknúinna ökutækja innanbæjar að næturlagi.

 

IV. KAFLI

Um götuspjöld, húsnúmer og auglýsingar.

22. gr.

Bæjarstjórn ákveður nöfn á götum og lætur festa upp nafnspjöld, þar sem þurfa þykir. Húseigendur skulu festa á hús sín töluspjöld til að tákna húsaröð og skulu þeir halda þeim við á sinn kostnað og endurnýja, ef á þarf að halda.

23. gr.

Bæjarstjórn ákveður, hvar festa skuli upp auglýsingar frá yfirvöldum og öðrum stjórnvöldum. Aðrar auglýsingar má einungis festa upp með leyfi húsráðenda.

24. gr.

Leyfi umhverfisnefndar þarf til að setja upp föst auglýsingaspjöld eða aðrar varanlegar auglýsingar og hluti utan á hús. Lögreglustjóri getur jafnan mælt fyrir um brottnám þess háttar muna, ef það þykir valda hættu eða óþægindum fyrir umferðina.

25. gr.

Hlutaðeigendur skulu taka niður uppfestar auglýsingar, þegar þær hafa náð tilgangi sinum og hreinsa vel staðinn, þar sem þær voru hafðar. Enginn má rífa niður löglega uppfesta auglýsingar, krota í þær eða skemma á annan hátt.

 

V. KAFLI

Um umgengni og friðun almenningseigna.

26. gr.

Umráðamönnum lóða, lendna og athafnasvæða, bæði einstaklingum og forráðamönnum fyrirtækja og stofnana, er skylt að gæta þess jafnan, að þeim sé haldið hreinum og þrifalegum. Úr vanrækslu í þessum efnum getur bæjarstjórn látið bæta á kostnað þess, er ábyrgð ber á því svæði, sem um er að ræða.

27. gr.

Eigi má fleygja rusli, úrgangi eða öðru því, sem valdið getur óþrifnaði, óheilnæmi eða óprýði á lóðir, opin svæði, né heldur innan marka hafna Ísafjarðarbæjar. Innan bæjarfélagsins má ekki kveikja í rusli eða sorpi, nema með leyfi slökkviliðsstjóra.

28. gr.

Bannað er að eyða eða spilla gróðri í almenningsgörðum og á víðavangi. Óheimilt er að brenna sinu nema á jörðum, sem eru í ábúð eða nýttar af ábúendum lögbýla og þá samkvæmt leyfi sýslumanns.

29. gr.

Mannvirki, girðingar og hluti, sem ætlaðir eru til almenningsnota eða prýði, má enginn skemma, lýta eða færa úr stað.

 

VI. KAFLI

Um veitingahús, samkomur og almennar skemmtanir.

30. gr.

Allir veitingastaðir og gististaðir fyrir almenning skulu háðir sérstöku eftirliti lögreglustjóra og skal lögreglunni jafnan heimill umgangur um húsakynni þau, sem notuð eru við reksturinn. Veitinga- og greiðasölu má einungis hafa um hönd í húsnæði, sem til þess er hæft að dómi heilbrigðisnefndar og bæjarstjórn hefur samþykkt. Á öllum gististöðum skal haldin nákvæm gestaskrá.

31. gr.

Hverjum þeim, sem hefur á hendi veitingasölu, heldur dansleiki og aðrar skemmtanir eða selur gistingu, er skylt að afstýra því, að nokkuð það fari fram í veitingastofu hans, danshúsi eða gistihúsi, sem er á móti góðri reglu og velsæmi. Skal hann sjá um, að loftræsting og þrifnaður sé í góðu lagi. Verði misbrestur á í þessu efni, er lögreglustjóra heimilt að banna veitingar eða skemmtanir á þessum stöðum um stundarsakir eða fyrir fullt og allt, ef ekki er þegar bætt úr ágöllum að gefinni viðvörun.

32. gr.

Unglingum yngri en 16 ára er óheimill aðgangur og dvöl á almennum dansleikjum eftir kl. 20.00 öðrum en sérstökum unglingaskemmtunum, sem haldnar eru af skólum, æskulýðsfélögum eða öðrum aðilum, sem til þess hafa leyfi og háðar eru sérstöku eftirliti. Ungmennum yngri en 18 ára er óheimil dvöl eftir kl. 20.00 á veitingastað, þar sem áfengisveitingar eru leyfðar, nema í fylgd með foreldrum sínum eða maka. Forstöðumönnum danshúsa og dansleikja er skylt að fylgjast með því, að ákvæði þessi séu haldin að viðlögðum sektum og/eða missi leyfis til veitingahalds eða skemmtanahalds um lengri eða skemmri tíma.

33. gr.

Heimilt er að hafa veitingastaði opna frá kl. 6:00 til kl. 3:00 eftir nánari ákvörðun lögreglustjóra. Gestir skulu vera á brott innan hálfrar stundar frá því að lokað er. Á gististöðum má þó selja ferðamönnum veitingar á hvaða tíma sólahrings sem er.

Lögreglustjóri getur veitt leyfi til þess að skemmtanir og aðrar samkomur standi lengur en til kl. 23:30. Ekki er þörf sérstakrar heimildar Ísafjarðarbæjar til að láta skemmtun standa yfir lengur en til 01:00 sé virkur dagur að morgni.

Bæjarstjórn er heimilt, að fenginni umsögn lögreglustjóra, að veita undanþágu til heimsendingar veitinga, utan framangreinds tíma, enda raski það ekki allsherjarreglum.

34. gr.

Enginn má reka knattborð, spilakassa eða leiktæki nema með leyfi lögreglustjóra að fenginni umsögn bæjarstjórnar. Leyfi skal ekki veitt lengur en til fjögurra ára í senn og er óframseljanlegt. Það skal bundið við nafn og veitir leyfishafa aðeins rétt til reksturs í því húsnæði, er hann hefur, þegar leyfi er veitt. Leyfi má einungis veita í því húsnæði, sem til þess er hæft að dómi heilbrigðisnefndar.

Unglingum innan 14 ára aldurs er óheimill aðgangur og dvöl á knattborðs- og leiktækjastofum, nema í fylgd forráðamanna. Aldur miðast við fæðingarár, en ekki fæðingardag. Starfsmenn við slík tæki, skulu ekki vera undir 18 ára aldri.

Aðgangur að knattborðum, spilakössum og leiktækjum skal einungis heimill frá kl. 9:00 til kl. 23:30 dag hvern að undanskildum föstudeginum langa og fyrra degi stórhátíða þjóðkirkjunnar. Lögreglustjóri getur veitt undanþágur frá ákvæðum um opnunartíma.

Brot gegn ákvæðum þessarrar samþykktar um aldursmörk varðar sviptingu leyfis. Ef leyfishafi brýtur að öðru leyti gegn þeim eða reksturinn veldur ónæði í nærliggjandi húsum eða þykir ekki fara vel úr hendi, getur lögreglustjóri svipt hann leyfi, enda hafi leyfishafi ekki látið segjast við aðvörun.

35. gr.

Föst kvikmyndahús eða leikhús má ekki starfrækja í bænum nema með leyfi lögreglustjóra að fenginni umsögn bæjarstjórnar. Heimilt er að binda leyfið skilyrði um greiðslu leyfisgjalds í bæjarsjóð og tiltekur bæjarstjórn þá fjárhæð þess.

36. gr.

Hver sá sem heldur skemmtanir eða aðrar samkomur, skal sjá um, að ekkert það fari fram, sem brýtur í bága við reglu og velsæmi. Ef brestur verður á þessu, er lögreglunni heimilt að slíta samkomunni og skipa áhorfendum og öðrum, sem viðstaddir eru, að fara í burtu. Lögreglustjóri getur bannað þeim mönnum aðgang að samkomu, sem ítrekað hafa hagað sér þar ósæmilega.

 

VII. KAFLI

Um samgöngur við skip.

37.gr.

Lögreglustjóri getur bannað börnum innan 16 ára aldurs umferð um bryggjur og ferðir út í skip og báta í höfnum bæjarfélagsins, ef sérstök ástæða þykir til.

38. gr.

Telji lögreglustjóri þess þörf til að halda uppi velsæmi og góðri reglu, getur hann bannað allar samgöngur við erlend skip.

 

VIII. KAFLI

Um hundahald, búfjárhald o.fl.

39. gr.

Hundahald er bannað í Ísafjarðarbæ, nema með leyfi bæjarstjórnar, sbr. samþykkt um hundahald í Ísafjarðarbæ nr. 567 29. september 1997.

40. gr.

Búfjárhald er bannað í Ísafjarðarbæ, nema með leyfi bæjarstjórnar, sbr. reglugerð um búfjárhald í Ísafjarðarbæ frá 10. júlí 1984. Á fundi bæjarstjórnar Ísafjarðarbæjar þann 21. september 2000 var staðfest ný reglugerð um búfjárhald í Ísafjarðarbæ, er öðlast gildi að fenginni staðfestingu landbúnaðarráðuneytis.

41. gr.

Alla flækingsketti, sem enginn eigandi finnst að, er lögreglu heimilt að aflífa.

 

IX. KAFLI

Um gildi samþykktarinnar, refsingar og kostnað.

42. gr.

Samþykkt þessi gildir fyrir lögsagnarumdæmi Ísafjarðarbæjar. Hún gildir til eftirbreytni og um þær aðstæður og starfsemi, sem fyrir er í Ísafjarðarbæ.

43. gr.

Með mál, sem rísa út af brotum á þessari samþykk, skal farið að hætti opinberra mála.

44. gr.

Brot gegn samþykkt þessari varða sektum, ef ekki liggur við þyngri refsing að lögum.

45. gr.

Ef einhver lætur það ógert, sem er skylda hans samkvæmt samþykktinni, má lögreglustjóri láta framkvæma það eða gera nauðsynlegar ráðstafanir til að hindra að vanrækslan valdi tjóni. Kostnaður við þetta og kostnaður, sem af þessu leiðir vegna þeirra ráðstafana, sem lögreglustjóri gerir til þess að hindra brot gegn samþykktinni, greiðist af viðkomandi eða ef hann er ekki fær um það úr ríkissjóði.

46. gr.

Lögreglusamþykkt þessi, sem bæjarstjórn Ísafjarðarbæjar hefur samið og samþykkt samkvæmt lögum um lögreglusamþykktir nr. 36, frá 18. maí 1998, staðfestist hér með til að öðlast þegar gildi og birtist til eftirbreytni öllum þeim, sem hlut eiga að máli. Jafnframt er numin úr gildi lögreglusamþykkt fyrir Ísafjarðarkaupstað nr. 474, 4. desember 1984, ásamt breytingum nr. 226, 19. apríl 1995 og öll önnur staðbundin ákvæði, sem kunna að brjóta í bága við samþykkt þessa.

Dóms- og kirkjumálaráðuneytið, 3. júlí 2002.

F.h.r.

Stefán Eiríksson

________________

Jón Þór Ólafsson